Prosac Klim- en bouldersite

Op 25 juni heb ik ’s ochtends en ’s avonds wat te doen in Utrecht, maar ik heb de hele dag vrijgenomen en ben op zoek naar een activiteit voor de middag.

 Nu is er in Eindhoven de WorldCup Boulderen. Volgens het schema kan ik de heren kunnen zien. Dus ‘even’ met de trein heen en weer naar Eindhoven. Als ik binnenkom is het stof van de dameskwalificatie neergedaald en dat wordt voor de heren opgeruimd.

Er waren meer vrijwilligers en begeleiders van deelnemers dan toeschouwers, maar waarom organiseren ze dit dan ook op vrijdag? Maar door het weinige toeschouwers aantallen kon ik vaak wel een mooi plekje vinden om foto’s te maken.

De heren waren over twee groepen verdeeld, uit elke groep gaan de beste 10 door naar de halve finale op zaterdag. Voor beide groepen zijn vijf boulders gebouwd, waarvoor de boulderaars vijf minuten de tijd krijgen, met vijf minuten rust tussen de verschillende boulders.

Het format bepaalt dat de heren die het hoogste in het WorldCup klassement stonden als eerste op de boulders los mogen gaan. En dus de schoonste grepen hebben. De eerste twee die het strijdperk betreden zijn Kilian Fischhuber en Adam Ondra. Meteen twee klasbakken, terwijl het publiek (ik incluis) nog nauwelijks het idee heeft dat het is begonnen.

Adam Ondra klimt alles super steady, er was geen twijfel of hij een greep niet zou houden. Maar toch heeft hij drie pogingen die niet bij de topgreep eindigde. Dus vijf tops in acht pogingen. En toch denk ik dat ik dikkere onderarmen heb.

Vanaf dat moment wordt het niveau steeds minder en de laatsten zien er soms zelfs een beetje uit als prutsers.
Laatste puntje van kritiek: met tien boulderaars tegelijk in de wand is het moeilijk overzicht te houden, maar om de stand bij te houden hangt er gelukkig een scherm (niet zichtbaar voor de boulderaars) met de stand.

Wouter Jongeneelen en Casper ten Sijthoff zijn dankzij hun goede resultaten tijdens eerdere worldcups al snel aan de beurt. Wouter doet het goed en haalt de halve finale.

Ook Nicky de Leeuw doet het goed. Maar moet nog twee uur lang met samengeknepen billen toekijken of hij zijn tiende plaats in zijn groep behoudt die nog net recht geeft op een plek in de halve finale.

Aan het einde komen alle ‘wildcard’ Nederlanders  in actie en op een gegeven moment staan er vier Nederlanders naast elkaar te boulderen.

Als laatste is Michiel Nieuwenhuisen en vanaf boulder één doet hij het geweldig. Ondersteund door een enthousiast publiek topt hij de ene boulder na de andere. Met drie tops waar hij vier pogingen voor nodig had en vijf bonussen in zes pogingen eindigt hij derde in zijn groep en kwalificeert zich ruim voor de halve finale. Daarmee duwt hij wel Nicky de Leeuw buiten de halve finale. Net als vorig jaar kwalificeert hij zich net niet.

Ondanks de genoemde minpunten over het format was het een mooie kwalificatie en een goede besteding van mijn vrije middag.

Voor de volledige uitslag klik hier (ook van zaterdag).

Posted under Bouldering

Een van mijn goede voornemens is om vaker de camera mee te nemen tijdens het boulderen en dan ook daadwerkelijk meer te filmen. Nou heb ik me daar de laatste tijd vrij goed aan gehouden en een en ander verzameld. Daar hebben jullie niks van gezien want ik wil niet na elke trip een kort filmpje maken maar de beste en mooiste beklimming samenvoegen in een langere film.

Ik kreeg de laatste tijd al regelmatig de vraag hoe het met de film voorstaat en ben maar eens begonnen met alle bruikbare stukjes te verzamelen. Nou dat valt vies tegen. Voor een langere film wil ik toch een 30 tal boulders hebben en dan in alle moeilijkheidsgraden die wij in staat (zouden moeten) zijn te klimmen. Ik kom momenteel tot 15 boulders waarvan 12 in de 6e graad een in de 7e graad en een in de 5e graad…

Dat is niet best. Niet hard genoeg en te weinig. Ik ga nog meer filmen en jullie moeten beter je best gaan doen.  Voor de zomer komt een bezoek naar Fontainebleau er niet meer van maar daarna moeten we toch echt los gaan. Hopelijk heb ik dan volgend jaar genoeg materiaal voor een mooie film.

Om jullie te motiveren en ter vermaak hierbij de eerste trailer.

ps. Als je alle boulders die in het filmpje voorkomt kan opnoemen krijg je een biertje van me.

Ik houd er wel zo mijn eigen regels op na, dus het kan zijn dat ik zomaar mensen met een topografisch geheugen uitsluit van deelneming. Je weet wel wie ik bedoel.

Posted under Bouldering, Nieuws, Trips

Met het mooie weer afgelopen pinksterweekend moest er natuurlijk buiten geklommen worden. Een klein gedeelte van de Prosac zat lekker in het bos in Frankrijk waar we hopelijk nog een mooi verslag van krijgen en de minder gelukkigen moesten het doen met de bunkers in IJmuiden.

Het was weer erg leuk en ook weer wennen aan de scherpe randjes en niet minder scherpe waardering. Maar snel weer gaan. De afsluitende BBQ was ook erg geslaagd dankzij de chef-kok Erwin. Hieronder foto verslag.

4+ ????

Afklim van bunker 2 is eng.

Mmmm lekker randje

Kijk ik heb allemaal wit spul op mijn hand!

Hoe verder je komt hoe hoger hij wordt.

Start van Einzelfahrt.

The man, the myth...

Erwin, even al je spieren aanspannen voor de foto!

Hoger durfden we niet. We zullen ervoor terug moeten komen met meer crashpads en durf.

Afsluitende BBQ met de families.

Posted under Bouldering, Trips

De boulders op de scorepagina zijn bijgewerkt.

Met gepaste trots mag ik meedelen dat nu de geklommen boulders van alle actieve Prosac’ers worden weergegeven. Een ieder heeft zijn geklommen boulders vanaf 6a ingevuld.

In totaal heeft de Prosac:

• 1157 zesde en zevende graads boulders geklommen
• in 101 verschillende sectoren
• in 18 gebieden
• in 8 landen

Het kan zijn dat je onze scorepagina nog niet kent, hij zit wat verstopt onder het kopje Wat wij ook lezen:  Geklommen boulders of bereikbaar via de link http://www.prosac.nl/prosacscores/score.php

Posted under Bouldering

Aanloop
Mijn voornemen was om vaker mee te doen aan de boulderwedstrijden van de NKBV, maar door de locaties helpen mij niet in dit streven. Afgelopen zaterdag was de eerste Boulder 1, niet al te ver: in Steep Part Den Haag. Met mij hadden 73 mensen de moeite genomen zich van te voren aan te melden voor de wedstrijd.

In THEA gaat het qua vorm de laatste tijd weer lekker, maar de afgelopen dagen heb ik een groot slaaptekort opgebouwd door een ziek zoontje (waterpokken). In de trein naar Den Haag HS val ik bijna in slaap.

Wanneer ik aankom in de The Globe is het al behoorlijk druk. Bij inschrijving ontvangen we een topo met daarop maarliefst 99 boulders. In de topo zijn de boulders keurig gerangschikt op het aantal punten dat ze waard zijn. Tijdens de briefing wordt gemeld dat er twee boulders niet in de topo te staan, maar ze tellen wel mee. Een 7 en 7+. Gezien mijn alles behalve fitte gevoel zal ik wel niets aan die boulders hebben.

Kwalificatie
Ik vind een mooie boulder om in op te warmen, net iets te moeilijk eigenlijk voor een eerste boulder, maar de rechte wanden zijn wel erg druk. Niet te hard pushen dus in de eerste paar pogingen, maar lekker warm worden. Toch heb ik binnen de kortste keren de topgreep vast. Als ik de boulder in de topo opzoek verschuift mijn wijsvinger steeds verder op de lijst. Die waardering is wel erg vriendelijk, zeker gezien onze ervaringen in THEA. Op hetzelfde wandje in het boulderhok zitten twee 6+en,  die vallen snel.

Behalve in het boulderhok hebben ze in de klimwand beneden en boven boulders gebouwd. Ook hebben ze twee NKBV blokken met boulders. Op de rechte wanden zitten helaas geen moeilijke (6+) boulders. In de hal doe ik alleen twee zesjes, maar de rest van de tijd besteed ik in het boulderhok of op de NKBV blokken.

Sterk ogende gasten proberen de zeven die niet op de topo staat, ze komen er niet doorheen. Reinder laat in zijn eerste poging zien dat je dat wat technischer moet aanpakken en topt hem met ogenschijnlijk gemak. Hij geeft dan ook aan dat deze (ook voor mij) te doen is. Nu hoor ik dat wel vaker, dus ik wacht nog even met proberen. Ik heb nog een mooie 6+ gevonden (en al een hele makkelijke ingetikt).

Uiteindelijk toch maar die zeven proberen. In de tweede poging kom ik al ver. Daarna wordt het kiezen. Er zijn drie methoden waarop ik mensen de laatste pas van de boulder heb zien maken: dynamisch naar de eindgreep, lolotte met je rechtervoet naar achter of (zoals Reinder deed) een voetwissel maken. Mij lijkt de dat laatste het meest logisch. Maar bij de laatste pas aangekomen blijkt die voetwissel toch lastig. Ik heb moeite om ruimte te maken voor mijn rechtervoet en kan de linkergreep niet goed belasten. Ik probeer alsnog direct te gaan naar de eindgreep: ik raak hem wel aan, maar kan hem niet fixeren.
Het loopt tegen zessen, dus ik heb er bijna vier uur op zitten. Nog een paar pogingen heb ik voor deze laatste boulder. Het is een te mooie boulder om niet te klimmen, daarvoor ben ik ook te dichtbij.
Na een paar pogingen lukt het me om de voetwissel te maken. Daarmee kan ik een stuk stabieler naar de eindgreep. Ik pak hem vast, maar blijkbaar niet goed genoeg. Als ik mijn andere hand erbij wil plaatsen kom ik alsnog los. Reinder motiveert me extra door te beloven dat hij zijn scorebriefje inlevert als ik deze boulder haal.
Ik heb nog vijf minuten en doe nog een goede poging, weer net niet. Nog één minuut, een ultieme poging: ik kom niet meer goed door het begin van de boulder. Helaas. Nog geen biertje op en nu al een kater.

Na het inleveren van de scores rust ik nog een kwartiertje en doe ik nog een poging. Hij telt niet meer mee voor de einduitslag, maar ik wil hem graag klimmen omdat het een mooie boulder is. Maar ook nu blijf ik steken op de laatste pas.

Finale
De Nederlandse selectie is op trainingskamp in Engeland. Een beetje raar dat het NKBV-team niet aanwezig is bij deze door de NKBV georganiseerde wedstrijd, die tevens meetelt als kwalificatie voor het NK. Ik ben benieuwd of ze zich allemaal alsnog kunnen kwalificeren voor het NK. Maar het maakt de finale wel bereikbaar voor wat nieuwe namen. Voor de herenfinale kwalificeren zich 11 mannen. Vier heren hebben alle moeilijke boulders gedaan, de overige heren alleen de allermoeilijkste niet. Pepijn laat de finale aan zich voorbij gaan. Hij richt zich op de jeugdwedstrijd van morgen (op dezelfde boulders). Er worden drie in plaats van de geplande vier boulders geklommen om de tijd wat terug te dringen.

In de finale worden spectaculaire boulders geklommen en Rachel en Remmelt zijn uiteindelijk de sterksten. Klik hier voor de volledige uitslag.

Het was weer weer een ouderwetse boulddag: 4 uur de tijd, waarbij de beste 6 boulders telden. Er waren veel boulders, ook voor minder getalenteerde/getrainde klimmers. Ik ben benieuwd of dit ook het geval is wanneer er geen jeugdwedstrijd op dezelfde boulders gedaan wordt.

De tweede wedstrijd in de Boulder series is op 25 april, maar helaas in Heerlen.

Posted under Bouldering, Uitslag