Okay het is dan geen boulderen op TV, maar morgen (woesdag) wordt om 21:00 op Discovery Channel een documentaire uitgezonden over de beklimming van de K2.
Het gaat om de beklimming van vorig jaar. Er speelt zich dan heel wat drama af op de ‘killer mountain’. Wilco van Rooijen schreef er een goed leesbaar boek over (leuk is hierbij niet het juiste woord) en verkocht ook een aantal minuten van zijn filmmateriaal voor de documentaire van Discovery Channel.
Wordt deze net zoe goed als Touching the void, of leggen we de lat dan wel heel hoog één jaar na dato?
Heerlijke vakantie! En zoals bijna al onze vakantie liep het weer anders dan gepland. Het begon allemaal aan de kust in Italië bij Cinqueterre waar we heerlijk hebben gerelaxt en met de meiden in zee hebben gezwommen. Maar het was er warm en na krap een week zijn we de koelte van de bergen gaan zoeken en natuurlijk het eerste bouldergebiedje.
Val di Daone
Richting Lago d’Idro wat een dal westelijk van Arco ligt. We vonden een camping aan het meer met ook nog een zwembad. Bij aankomst was het er nog rustig maar toen eenmaal de schoolvakanties echt waren begonnen liep de camping helemaal vol. Het is daar wel erg toeristisch. Nog een dag naar Arco geweest voor de (on)nodige kliminkopen: de eerste klimschoenen voor Julie en een hoop shirts en topjes. Lekkere ijsjes gegeten en op het terras gehangen, het blijft toch wel een fantastisch dorp.
Vanuit de camping is Val di Daone toch wel een eind rijden (+/- 1 uur). De verschillende deelgebiedjes liggen ook een eindje rijden van elkaar in het dal. Verder is het geen gebied om kleine kinderen mee te nemen. Het enige sector waar de kinderen vrij kunnen rondspelen is wat omgeving betreft wel heel erg mooi (zie begin video) maar daar liggen de boulders honderden meters uit elkaar. Maar het is daar heerlijk vertoeven met een meertje, grasvelden en een boerderij waar ze lokaal gemaakte kaas en salami verkopen. De andere sectoren liggen of vlakbij de overigens rustige weg of in een dicht bos of bij het riviertje. Daar zijn wel erg mooie boulders te doen en is er genoeg om je een tijd te vermaken. Dus als je het gebied wilt bezoeken geen kleinere kinderen meenemen en niet kamperen want de campings zijn allen ver weg.
In de twee dagen dat ik er geweest ben heb ik overigens maar drie sectoren bezocht. In Dos Des Aiser op de eerste dag meteen de eerste 6c van de trip geklommen wat veel goeds voorspelde voor de rest van de vakantie. Toen wist ik alleen nog niet dat het nog 2 weken ging duren voordat de tweede zou vallen.
Door het slechte weer werd de volgende bestemming niet Val di Mello maar:
Ailefroide
Wat een heerlijke plek is dat toch. Super camping, alles op loopafstand, relaxte sfeer, vuurtje stoken, vlees grillen en mooie boulders. Na de eerste 6c in Daone had ik wel gedacht de projecten in te tikken die ik nog in Ailefroide had liggen. Niet dus. Of ik begrijp ze niet, of ze liggen me niet of ik ben gewoon niet sterk genoeg. Ik kwam wel wat verder maar nog lang niet ver genoeg om ze af te maken. Gelukkig zijn er in de nieuwe topo wat nieuwe gebiedjes beschreven en de al bekende gebiedjes uitgebreid met alles wat tussentijds is geopend. Zodoende kon ik toch nieuwe boulders klimmen en niet telkens in dezelfde problemen stappen en zeer gefrustreerd raken. Bij het volgende bezoek moet ik of veel sterker zijn of met andere boulderaars zijn zodat ik iemand heb om mee te sparren en de boulders proberen die ik nog nooit ben ingestapt vanwege de slechte afsprong.
De boulders uit de video zijn allemaal van het hoogst gelegen sector: La Steppe.
Na ruim een week weer richting Italië.
Chiomonte
In Frankrijk de nieuwe Grimper gekocht. Daarin stond een artikel over Chiomonte dat in het dal ligt van de Frejus tunnel richting Turijn (niet al te ver van Briancon dus). Ik kende Chiomonte alleen van de video’s met Tony Lamiche in knijteharde boulders maar in het artikel zag het er heel mooi uit en blijkt het een gebiedje te zijn met boulders in alle moeilijkheidgraden en niet onbelangrijk er bestaat een topo (400 boulders van 4+ tot 8b). Zo gezegd zo gedaan, camping in het dal gevonden, topo (gratis!) in stadje Oulx bij de toerist informatie opgehaald en knallen maar. In die topo staat overigens ook de beschrijving van de boulders bij Rifugio Levi-Molinari.
Chiomonte is een mooi zandsteen gebiedje wat eigenlijk voor de zomer te laag ligt. Wel in een mooi bos dus veel schaduw maar toch. Grootste nadeel is dat het vlakbij de snelweg ligt waardoor je continue achtergrondruis hebt die op ten duur vermoeiend wordt. Ander nadeel is dat de dichtbijzijnde camping aan diezelfde snelweg ligt en een verzamelplaats is voor Duitsers met voorliefde voor gemotoriseerd vermaak: quads, motoren en 4wd met tent op je dak. De andere campings zijn een stuk verder weg dus dat is weer jammer.
Het zandsteen is niet te vergelijken met Bleau, veel minder afgerond allemaal. Mooie boulders alleen weer jammer dat we alleen waren. Veel van de mooiere boulders waren vrij hoog en een extra crashpad en spotter zou nodig zijn.
Rifugio Levi – Molinari
Vlakbij Chiomonte maar hoog in de bergen (2000 m) ligt Rifugio levi – Molinari. Een berghut van de CAI die na een lange smalle weg maar op 15 minuten van de parking ligt. Ideaal voor de zomer dus. Rondom de hut en hoger in het dal liggen granieten boulders met in totaal +/- 150 geopende boulders variërend van 4 tot 8a. De ligging van de hut is super. Dennenbomen, riviertjes, grasveldjes rondom met daarin de boulders. Een heerlijke plek om te zijn. Rustgevend na al het motorlawaai in het dal. De beheerders van de hut zijn erg aardig en bakken lekkere taartjes. Voor de volgende keer boek ik een of twee nachten in de hut. Lekker eten en slapen in de hut en overdag rondom de hut knallen en het scheelt dik een 1/2 uur met de auto heen en weer. Komt de NKBV lidmaatschap ook weer goed van pas.
Gottardo
Wat valt er nog toe te voegen aan het artikel in de laatste BLOK. Ik vond het daar erg mooi. Imke vond het in de sectoren waar er bunkers en kanonnen waren naargeestig. Hoe dan ook het boulderen is er erg mooi en technisch. Ook daar moet ik een keer terug met andere boulderaars voor het spotten en uitwerken. In Gottardo mijn 2e 6c van de vakantie geklommen. Een zitstart waar ik uren op gepuzzeld heb. De rest van de boulder was goed te doen, staand beginnen is een 6a, maar die zitstart. Vertikaal randje voor je vingers en niks voor je voeten. Na lang proberen kwam ik van de grond maar ik kon op geen enkele manier de volgende beweging maken. Op een gegeven moment had ik er genoeg van en had ik hem opgegeven. Ben toen in andere boulders gaan kijken maar ik kwam er toch op terug. Ik vond het zo zonde van de tijd die ik erin had gestoken. Nogmaals goed gekeken en als ik nou de rechter voet na het van de grond te komen eens helemaal naar rechts zwiepte, wat dan… Afijn, je kunt het in de video zien. Zonder vreugdekreten, polonaise en bavianen gedrag op de rots want op het moment dat ik hem klom stond de video niet aan. Na het uitrusten meteen herhaald voor de video.
Chironico
Na twee dagen Gottardo en een dag rust was het alweer de laatste klimdag. Het weer was niet super, veel bewolking geen regen dus zijn we niet omhoog gegaan maar naar Chironico. Gebied had ik een paar jaar geleden met Arnold bezocht (1 dag) en ik had er wel weer zien in. Het lichaam niet. Had nog graag iets moois ingetikt maar het was op. Onderarmen wilden echt niet meer. Toen maar wat makkelijkere mooie 6jes gedaan. Gebied moet ik echt eens in een andere periode als de zomer bezoeken.
