Aanloop
Mijn voornemen was om vaker mee te doen aan de boulderwedstrijden van de NKBV, maar door de locaties helpen mij niet in dit streven. Afgelopen zaterdag was de eerste Boulder 1, niet al te ver: in Steep Part Den Haag. Met mij hadden 73 mensen de moeite genomen zich van te voren aan te melden voor de wedstrijd.

In THEA gaat het qua vorm de laatste tijd weer lekker, maar de afgelopen dagen heb ik een groot slaaptekort opgebouwd door een ziek zoontje (waterpokken). In de trein naar Den Haag HS val ik bijna in slaap.

Wanneer ik aankom in de The Globe is het al behoorlijk druk. Bij inschrijving ontvangen we een topo met daarop maarliefst 99 boulders. In de topo zijn de boulders keurig gerangschikt op het aantal punten dat ze waard zijn. Tijdens de briefing wordt gemeld dat er twee boulders niet in de topo te staan, maar ze tellen wel mee. Een 7 en 7+. Gezien mijn alles behalve fitte gevoel zal ik wel niets aan die boulders hebben.

Kwalificatie
Ik vind een mooie boulder om in op te warmen, net iets te moeilijk eigenlijk voor een eerste boulder, maar de rechte wanden zijn wel erg druk. Niet te hard pushen dus in de eerste paar pogingen, maar lekker warm worden. Toch heb ik binnen de kortste keren de topgreep vast. Als ik de boulder in de topo opzoek verschuift mijn wijsvinger steeds verder op de lijst. Die waardering is wel erg vriendelijk, zeker gezien onze ervaringen in THEA. Op hetzelfde wandje in het boulderhok zitten twee 6+en,  die vallen snel.

Behalve in het boulderhok hebben ze in de klimwand beneden en boven boulders gebouwd. Ook hebben ze twee NKBV blokken met boulders. Op de rechte wanden zitten helaas geen moeilijke (6+) boulders. In de hal doe ik alleen twee zesjes, maar de rest van de tijd besteed ik in het boulderhok of op de NKBV blokken.

Sterk ogende gasten proberen de zeven die niet op de topo staat, ze komen er niet doorheen. Reinder laat in zijn eerste poging zien dat je dat wat technischer moet aanpakken en topt hem met ogenschijnlijk gemak. Hij geeft dan ook aan dat deze (ook voor mij) te doen is. Nu hoor ik dat wel vaker, dus ik wacht nog even met proberen. Ik heb nog een mooie 6+ gevonden (en al een hele makkelijke ingetikt).

Uiteindelijk toch maar die zeven proberen. In de tweede poging kom ik al ver. Daarna wordt het kiezen. Er zijn drie methoden waarop ik mensen de laatste pas van de boulder heb zien maken: dynamisch naar de eindgreep, lolotte met je rechtervoet naar achter of (zoals Reinder deed) een voetwissel maken. Mij lijkt de dat laatste het meest logisch. Maar bij de laatste pas aangekomen blijkt die voetwissel toch lastig. Ik heb moeite om ruimte te maken voor mijn rechtervoet en kan de linkergreep niet goed belasten. Ik probeer alsnog direct te gaan naar de eindgreep: ik raak hem wel aan, maar kan hem niet fixeren.
Het loopt tegen zessen, dus ik heb er bijna vier uur op zitten. Nog een paar pogingen heb ik voor deze laatste boulder. Het is een te mooie boulder om niet te klimmen, daarvoor ben ik ook te dichtbij.
Na een paar pogingen lukt het me om de voetwissel te maken. Daarmee kan ik een stuk stabieler naar de eindgreep. Ik pak hem vast, maar blijkbaar niet goed genoeg. Als ik mijn andere hand erbij wil plaatsen kom ik alsnog los. Reinder motiveert me extra door te beloven dat hij zijn scorebriefje inlevert als ik deze boulder haal.
Ik heb nog vijf minuten en doe nog een goede poging, weer net niet. Nog één minuut, een ultieme poging: ik kom niet meer goed door het begin van de boulder. Helaas. Nog geen biertje op en nu al een kater.

Na het inleveren van de scores rust ik nog een kwartiertje en doe ik nog een poging. Hij telt niet meer mee voor de einduitslag, maar ik wil hem graag klimmen omdat het een mooie boulder is. Maar ook nu blijf ik steken op de laatste pas.

Finale
De Nederlandse selectie is op trainingskamp in Engeland. Een beetje raar dat het NKBV-team niet aanwezig is bij deze door de NKBV georganiseerde wedstrijd, die tevens meetelt als kwalificatie voor het NK. Ik ben benieuwd of ze zich allemaal alsnog kunnen kwalificeren voor het NK. Maar het maakt de finale wel bereikbaar voor wat nieuwe namen. Voor de herenfinale kwalificeren zich 11 mannen. Vier heren hebben alle moeilijke boulders gedaan, de overige heren alleen de allermoeilijkste niet. Pepijn laat de finale aan zich voorbij gaan. Hij richt zich op de jeugdwedstrijd van morgen (op dezelfde boulders). Er worden drie in plaats van de geplande vier boulders geklommen om de tijd wat terug te dringen.

In de finale worden spectaculaire boulders geklommen en Rachel en Remmelt zijn uiteindelijk de sterksten. Klik hier voor de volledige uitslag.

Het was weer weer een ouderwetse boulddag: 4 uur de tijd, waarbij de beste 6 boulders telden. Er waren veel boulders, ook voor minder getalenteerde/getrainde klimmers. Ik ben benieuwd of dit ook het geval is wanneer er geen jeugdwedstrijd op dezelfde boulders gedaan wordt.

De tweede wedstrijd in de Boulder series is op 25 april, maar helaas in Heerlen.

Posted under Bouldering, Uitslag