Zaterdag 30 oktober had Floriaan geld en een heleboel T-shirts van La Sportiva tot zijn beschikking om een boulderfeestje te geven. Een zeer geslaagd feestje!
Het feestje begon bij de Prosac met kinderen en aanhang. De muziek stond nog zacht en Julie ontpopte zich tot ware plaatspecialist (what’s in the genes), Camille beklom vooral Imke die daardoor weinig kon boulderen, Daan showde zijn crashpad en zat achter de meisjes aan en Twan sleurde Martijn achter zich aan door de hele klimhal. En verder werd er flink op los getekend.
Naarmate het drukker en later wordt neemt het muziekvolume toe en Floriaan loopt door de hal om zieltjes te werven voor het officieuse NK plaatboulder. Om Floriaan te helpen met werven zorgen we ervoor dat een Italiaanse schoenverkoper ook gestrikt wordt.
Zodra de babysit van de kleine Teijsse arriveert kan de grotere Teijsse beginnen de laatste greepjes van plaatboulders voor het officieuse NK plaat in de wand te schroeven. En met een vertraging van een uur kunnen de voorrondes beginnen. De regels: alles mag, de boulder telt als je dat zelf vindt en je tegenstanders niet protesteren; je krijgt de vooraf bepaalde hoeveelheid punten voor de boulder; flash levert 20 bonuspunten op; alleen de zone levert de helft van de punten van de boulder op; de winnaar gaat door naar de finale.
Voorrondes
Als eersten van de Prosac mogen Erwin en Reinder zich in de Pit wagen onder de opzwepende woorden (oproep tot geweld en haatzaaiing) van joost.climbing.nl. In deze eerste spannende on-sight ronde weet Reinder zijn naaste concurrenten net te verslaan, door één zone greep meer te halen dan het klimtalent van Klimhal Amsterdam. De veteranen Erwin en Stefan doen hun best maar hebben geen schijn van kans tegen de jongelingen. Deze ronde verloopt verder rustig, zonder blauwe ogen en botbreuken, maar ouderwetse boulder ethiek.
Om te voorkomen dat de finale een Prosac onderonsje wordt, heeft Floriaan in de tweede ronde drie Prosaccers geplaats zodat er twee moeten afvallen: Arnold (ziet zichzelf als titelkandidaat), Marc de Fransman en Mark de Veerman. Hun tegenstand komt vooral van de Belg Frédéric Sarkany. In plaats van het eerst uitschakelen van de Belg, wordt hem geen strobreed in de weg gelegd voor het doen van zijn pogingen. Kortom, geen bloed, maar vooral een sportief gevecht. Door een top en 3 zones weet Arnold Frédéric Sarkany te verslaan. Onze Fransman zoekt zijn heil in de pasta.
In de derde ronde komen erg sterke vrouwen aan de beurt onder wie Rachel en Roelien. Er wordt sterk geboulderd en Roelien loopt de eerste bloedneus van het kampioenschap op, maar de beide dames gaan door naar de volgende ronde. Door de toenemende agressie in de Pit besluiten de verstandige ouders hun kroos hier niet aan blood te stellen en naar huis te brengen.
In de volgende ronde is de Italiaanse schoenverkoper aan de beurt. Naast schoenen PR man is hij ook nog fotomodel, en dezelfde ochtend had hij nog aan een foto-shoot meegewerkt. Bovendien krijgt hij ook nog eens gratis schoenen van zijn baas, direct van de fabriek. De professionele equipement en het feit dat hij niets te verliezen heeft op zijn eerste boulderwedstrijd in zijn leven zorgen dat hij zeer steady naar de finale bouldert.
De laatste ronde bij de heren wordt gedomineerd door de andere professionele deelnemer, klimmer, routebouwer en halmanager van MN Nieuwegein. Zijn professionalisme komt onder ander tot uiting in het feit dat hij zijn eigen grepenpoetser (denk aan curling, maar dan op de boulder) mee heeft die zelfs tijdens de poging van zijn baas zijn schoentjes poetst. Bij de dames weten in de laatste ronde Martina en Ingeborg zich te plaatsen voor de finale.
Nadat Arnold zijn kroos in veiligheid heeft gebracht komt hij een half uurtje voor de finale weer terug naar de hal. Reinder eet zijn bordje pasta klimt nog een paar boulders maar spaart vooral zijn vingers voor de extreem scherpe randjes in de finales. Verder spreken Arnold en Reinder nog even met het schoenverkopende fotomodel uit Italie nadat hij net even een biertje heeft gedronken. Het blijkt dat hij niet alleen nog voor het klimmen in Amsterdam is, want daarvoor kom je niet naar Amsterdam (alhoewel, hij moet van de baas), maar ons schoenverkopend fotomodel uit Italie doet in Amsterdam vooral ook wat je als Italiaanse toerist in Amsterdam doet.
Finale
Om een uur of acht is het eindelijk tijd voor de finale. De grotere Teijsse heeft er drie finale boulders ingeschroefd en het concept van de finale is hetzelfde als in de voorrondes.
Na veel gevloek op de scherpe randen van de opschroefelementen, die Bleau randjes als slopers doen voelen, valt al vrij snel de eerste top. De Italiaanse schoenverkoper klimt de makkelijkste boulder en laat de hollanders zien waar je op het element moet staan om de eindmarkering op de wand te fixeren (lees 2 sec aanraken). Reinder en de professionele klimmer, routebouwer en halmanager uit Nieuwegein proberen meerdere keren hetzelfde, maar glijden telkens naar beneden. Na 20 minuten is het eindresultaat dat alleen de Italiaanse schoenverkoper 1 Top en 2 zones heeft gehaald. De Nieuwegeinse pro en Reinder 3 zones en Arnold blijft op 2 zones steken. Zo kon het gebeuren dat de Prosac alleen een Italiaanse schoenverkoper en een Nieuwegeinse pro half voor zich hoeven te dulden.
Bij de dames ging Roelien er met de nationale titel vandoor gevolgd door Rachel.
Kortom het was een erg geslaagd kampioenschap en nog betere party na afloop.
Foto’s staan o.a. op:
LS op Facebook
en
Paul Lahaye op Facebook
Posted under Bouldering, Nieuws, Overig
This post was written by reinder on November 8, 2010
