WorldCup Boulderen Eindhoven

Op 25 juni heb ik ‘s ochtends en ‘s avonds wat te doen in Utrecht, maar ik heb de hele dag vrijgenomen en ben op zoek naar een activiteit voor de middag.

 

 Nu is er in Eindhoven de WorldCup Boulderen. Volgens het schema kan ik de heren kunnen zien. Dus ‘even’ met de trein heen en weer naar Eindhoven. Als ik binnenkom is het stof van de dameskwalificatie neergedaald en dat wordt voor de heren opgeruimd.

Er waren meer vrijwilligers en begeleiders van deelnemers dan toeschouwers, maar waarom organiseren ze dit dan ook op vrijdag? Maar door het weinige toeschouwers aantallen kon ik vaak wel een mooi plekje vinden om foto’s te maken.


De heren waren over twee groepen verdeeld, uit elke groep gaan de beste 10 door naar de halve finale op zaterdag. Voor beide groepen zijn vijf boulders gebouwd, waarvoor de boulderaars vijf minuten de tijd krijgen, met vijf minuten rust tussen de verschillende boulders.

Het format bepaalt dat de heren die het hoogste in het WorldCup klassement stonden als eerste op de boulders los mogen gaan. En dus de schoonste grepen hebben. De eerste twee die het strijdperk betreden zijn Kilian Fischhuber en Adam Ondra. Meteen twee klasbakken, terwijl het publiek (ik incluis) nog nauwelijks het idee heeft dat het is begonnen.

Adam Ondra klimt alles super steady, er was geen twijfel of hij een greep niet zou houden. Maar toch heeft hij drie pogingen die niet bij de topgreep eindigde. Dus vijf tops in acht pogingen. En toch denk ik dat ik dikkere onderarmen heb.

Vanaf dat moment wordt het niveau steeds minder en de laatsten zien er soms zelfs een beetje uit als prutsers.
Laatste puntje van kritiek: met tien boulderaars tegelijk in de wand is het moeilijk overzicht te houden, maar om de stand bij te houden hangt er gelukkig een scherm (niet zichtbaar voor de boulderaars) met de stand.

Wouter Jongeneelen en Casper ten Sijthoff zijn dankzij hun goede resultaten tijdens eerdere worldcups al snel aan de beurt. Wouter doet het goed en haalt de halve finale.

Ook Nicky de Leeuw doet het goed. Maar moet nog twee uur lang met samengeknepen billen toekijken of hij zijn tiende plaats in zijn groep behoudt die nog net recht geeft op een plek in de halve finale.

Aan het einde komen alle ‘wildcard’ Nederlanders  in actie en op een gegeven moment staan er vier Nederlanders naast elkaar te boulderen.

Als laatste is Michiel Nieuwenhuisen en vanaf boulder één doet hij het geweldig. Ondersteund door een enthousiast publiek topt hij de ene boulder na de andere. Met drie tops waar hij vier pogingen voor nodig had en vijf bonussen in zes pogingen eindigt hij derde in zijn groep en kwalificeert zich ruim voor de halve finale. Daarmee duwt hij wel Nicky de Leeuw buiten de halve finale. Net als vorig jaar kwalificeert hij zich net niet.

Ondanks de genoemde minpunten over het format was het een mooie kwalificatie en een goede besteding van mijn vrije middag.

Voor de volledige uitslag klik hier (ook van zaterdag).

Posted under Bouldering

This post was written by martijn on July 23, 2010

Comments are closed.

More Blog Post

Previous Post: