De weersvoorspellingen waren niet eenduidig goed. Een paar sites gaven hier en daar een bui. De groep die zou gaan werd steeds kleiner, uiteindelijk gingen Marc en ik met z’n tweeën richting het magische bos. Allebei met de vraag of de goede vorm in de hal ook tot uitdrukking zou komen op echte rots.

Vrijdag
De eerste dag gaan we naar Apremont. Marc heeft zijn eerste en enige 7a in Apremont geklommen tijdens een weekend dat wij ook maar met z’n tweeën waren. Vijf jaar later staan we weer op hetzelfde pleintje. We hebben Legitime Adherence uitgekozen. Dit is een mooie 6b+ als staande start, de is zitstart 7a. Het is al hard werken in staande start, maar met wat beta van een aardige fransoos en wat eigen ideeën kunnen we hem allebei klimmen. Het is een prachtige boulder waar veel in zit: heelhook, ondergreep op balans je evenwicht opvangen op een ‘zijsloper’, randje pakken, sloper pakken en dan je voet hoog en uitduwen.
Daarna gaan we de zitstart doen. Inmiddels klimmen we in ons T-shirt. De passen zijn allemaal te doen, maar de extra moeilijkheid zit hem in het niet raken van de boom. Het ontwijken van de boom kost extra lichaamspanning. We kunnen alle passen maken, maar kunnen hem niet aftikken. Ik kom tot de laatste pas, maar de sloper voelt warm aan en de armen vol. Tijdens het pauzeren zit Marc in de schaduw, en dat begin maart.

We proberen Clin d’Oeil, al is het maar om Robert te dissen omdat hij niet mee is gegaan, maar ook deze kunnen we niet uitklimmen. In Egoiste komen we met geen mogelijkheid verder. Is het dan toch gewoon té warm?



Marc in Clin d'Oeil

Marc in Clin d'Oeil



Marc in L'Oblique

Marc in L'Oblique

Zaterdag – Roche aux Sabots
De rotsen zijn licht vochtig bij aankomst, maar het meeste lijkt wel klimbaar. We proberen onze projecten af te maken. Voor mij is dat Jet Set, maar ik glij van de slopers af, aan springen kom ik niet eens toe. Het voelt allemaal ruk. Gister te veel gegeven?
Marc maakt alle passen in l’Oblique snel, maar kan ze niet aan elkaar reigen.

Om dat gevoel uit Jet Set te vergeten probeer ik eerst Gravillon, de linkervariant van Graviton. Die gaat in één keer. Dat geeft mij het idee dat ik nog iets kan vandaag. In de eerste pogingen in Graviton probeer ik de hak rechts te vermijden. Ik heb het idee dat als mijn hak wegglijdt, dat die dan in de spleet terecht komt en dat die daar blijft hangen. Maar op mijn voet uitduwen werkt echt niet. Toch maar net als Marc proberen met die hak. Mijn hak schiet er af maar ligt dan steady op het blok ernaast en gelukkig niet ertussen. Marc gaat er wel vol voor en ik kan hem bij het spotten alleen maar keepen, zorgen dat hij niet té hard op de mat valt. Ik probeer er ook voor te gaan en ik kan hard aan mijn linkerarm trekken en met het rechterrandje vervolgens langzaam hoger komen totdat ik mijn linkerarm kan uitdrukken. Scary maar ik zit erop. Marc klimt hem na een goede rust ook. Na 5 jaar heeft hij eindelijk zijn tweede 7a te pakken.
Smatch haalde ik bijna, ik miste nog maar iets meer dan een halve meter…

Daarna lopen we naar Jeu du toit. Marc ziet de eerste pas al snel niet zitten en werkt de linker variant uit (Raie de Q, Anglomanique of Toit de Triangulation). Ik kom steeds verder in Jeu du Toit, maar ik kan mijn rechterhand niet omdraaien in de spleet en dan wordt de pas daarna penibel. En met een afgrondje van een meter is dat wat lastig.
De boulder die Marc heeft uitgewerkt doe ik dankzij de goede beta van Marc en een andere Fransman snel.
Daarna nog de zesjes geprobeerd aan het begin van het rode circuit. Alleen nr 3 lukt mij, op het tandvlees. Een dakje op een dakje, rare mantel bewegingen…



Marc op Graviton

Gelukkig hebben we de topfoto van deze beklimming als bewijs



Marc in Raie de Q

Marc in Raie de Q .

Zondag – Bas Cuvier
La Joker is het relatief druk. Ik probeer eerst Erectissima. De instap is vooral het lastige en kan hem in een paar pogingen klimmen. Marc houdt zich bezig in la Chicoree. Hij kan zowaar in de boulder komen. Ik kan alleen hupsen en weer op de mat landen.

Als ik bij La Joker ga kijken en de kunst af te kijken krijgen we allemaal een college van een fransman. Hoe het moet, let wel: het moet precies zoals hij het voordoet, anders is het níet, hij herhaald níet mogelijk. Af en toe komt hij nog terug om het op een ander paar schoentjes nog eens voor te doen. Ik kan dankzij zijn tips mijn linkervoet hoog plaatsen en langzaam in de wand trekken. Het gaat steeds beter, ondanks dat ik wel voel al twee dagen voluit te zijn gegaan. Uiteindelijk kan ik met links eroverheen kruisen. Maar wanneer mijn vingers van mijn linkerhand in het bakje vallen schiet mijn andere hand keihard van de greep. Met alle pijn in de armen houd ook ik het voor gezien.
Marc probeert nog Helicoptere, maar alleen onze twee kleine crashpads eronder is toch net te weinig.
We hebben het hele weekend nog geen hollanders in de klimgebieden gezien. Vreemd voor zo’n weekend dat je geen Nederlandse klimmers tegenkomt en ook op zondag in Cuvier niemand in die wand zit. Normaal ligt er een tapijt aan crashpads.
We lopen nog naar Holey Moley, maar de beginrand is zeiknat. Ook Dernier Jeu is veel te vochtig. We proberen l’Emporte Piece en tot onze verbazing kunnen we die na flink wat pogingen allebei klimmen.

Naast de boulders uit het witte (l’Emporte Piece), zwarte circuit (Erectissima) heb ik vadaag ook nog een nieuwe boulder uit het blauwe en rode circuit geklommen.
Marc klimt in twee pogingen nog de prachtige lijn La Crevette.
Een mooi einde van een geslaagd weekend. Ik miste de wedstrijd Boulder 1 in the Cube, maar het was het meer dan waard.

Met  goed zoeken in de verschillende topo’s (gelukkig heb ik er redelijk wat) en wat creatief boekhouden heb ik van mijn prestaties dit weekend toch een heel mooi rijtje kunnen maken:

Graad Boulder Topo
5+ Le coup de rouge bleau.info
6a Surplomb a coulisse bleau.info
6a+ L’Emporte Piece Vind ik het wel waard ;-)
6b Erectissima bleau.info
6b+ Legitime Adhérance bleau.info
6c Gravillon De grès six
6c+ Raie de Q 7+8
7a Graviton 7+8

7 thoughts on “Projecten in Bleau

  • 13 March 2012 at 12:29
    Permalink

    Zo’n verhaal had ik even nodig! Mooie boulders, goede pogingen en een prachtig lijstje. Ik krijg weer helemaal de vibes.

  • 14 March 2012 at 9:09
    Permalink

    Super weekend. Zelden zo’n spierpijn na een weekend bleau gehad. Goed ons best gedaan in ieder geval. Nog 7 weken en we mogen weer!

  • 14 March 2012 at 10:47
    Permalink

    Goed gedaan jongens! Egoiste doen we over een paar weken nog eens dunnetjes over. En nu over naar de realiteit van het binnen boulderen: vrijdag 16 mrt de laatste kickoff in THEA…

  • 14 March 2012 at 18:56
    Permalink

    Klinkt inderdaad als een goed weekend! Maar hoezo over 7 weken pas? Heeft iedereen andere plannen met de Pasen?!

  • 15 March 2012 at 17:24
    Permalink

    Mooi verhaal Martijn!

  • 20 March 2012 at 21:08
    Permalink

    Ik heb foto’s toegevoegd. Ik heb volgens mij nog nooit zo’n hoog percentage van mijn gemaakte foto’s in mijn verslag geplaatst. Blijkt maar weer dat als je met z’n tweeën niet alleen weinig rust, maar ook weinig foto’s maakt. Maar ja, spotten is ook niet onbelangrijk…

  • 21 March 2012 at 12:07
    Permalink

    Mooi! Leuke foto’s. en voor diegen die twijfelden aan ons verhaal. Vrijdag kon je dus zelfs in je blote bast in de schaduw spotten.

    Nog over de Anglomaniaque/Raie de Q discussie. Volgens Bleau.info is Raie de Q zoals jij hem geklommen hebt en Anglomaniaque de verlenging met traverse vooraf. Raie de Q is geopend als 6b+. Ouderwets Sabots hard dus. De opwaardering is denk ik terecht. De verlenging schijnt niet uit te maken omdat de mantel de moelijkste stap is maar mij schikt die in ieder geval wel af.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>