Vrijdagavond vertrekken we (Robert, Marc en ik) voor drie dagen naar Fontainebleau. In de hal gaat het boulderen erg goed, met de vorm op plastic zit het goed. Maar of ik dat kan vertalen naar de rots is altijd de vraag, maar mijn verwachtingen zijn hoog gespannen en Erwin heeft het goede voorbeeld gegeven. Na een voorspoedige reis zitten we in Villepinte in de B&B, net ten zuiden van Charles de Gaulle. Een stuk korter in de auto dan helemaal doorrijden naar Moret, waar we de twee andere nachten slapen. Nog voor middernacht zijn we op de hotelkamer.

Ontbijt is OK. Daarna nog even boodschappen doen bij de dichtsbijzijnde supermarkt. Maar dit valt tegen. Het blijkt zo’n joekel van een supermarkt te zijn waar je blij bent dat je je wandelschoenen aan hebt omdat je kilometers moet lopen om al je boodschappen bij elkaar te krijgen.

Franchard Isatis
We rijden naar de parkeerplaats van Isatis. Dan nog beslissen waar we heen gaan. In het begin van Isatis hebben we nog wel projecten, maar iets verderop zitten ook nog wel mooie dingen (misschien moeten we Angle Ben’s eens proberen), de laatste keer waren we wat hoger op de heuvel en daar zijn ook nog beauties en projecten, misschien voor later op de middag. En dan is er natuurlijk nog Franchard Hautes Plaines met mooie boulders. Het eerste stukje lopen we voorbij. Na wat opwarmen gaan we als eerste voor La Planquee. Een 6b op scherpe randjes en weinig grip op marmer voor je voeten. In de eerste poging kom ik al heel ver, maar mos blijkt niet zo’n goede grip te hebben. Even van de andere kant op het blok geklommen en de bovenkant geinspecteerd en schoongemaakt. Ik vind nog een goede greep. Marc klimt hem daarna met deze beta heel snel. Ik glijd nog een paar keer van de scherpe randjes af, waardoor het vel op mijn vingertoppen snel minder wordt, en het was al zo dun. Daardoor denk ik vooral aan de levitra generic cost negatieve kant en minder aan de bewegingen die ik moet maken. Gelukkig kan ik hem na nog een paar pogingen toch klimmen. Toch wel een typische Bleau-boulder.

Daarna lopen we naar Angle Ben’s. Een van de mooiste kanten van Bleau. En niemand die de boulder probeert. In het begin heb je voor links nog een randje om op te staan. Daarna is hij volledig glad. Echt glad. Niets plakt, vandaar de verwijzing naar de rijst van Uncle Ben’s. De eerste passen gaan makkelijk. Een hoop gedoe terwijl je linkervoet nogsteeds op het eerste randje staat. Ik begin met mijn linkerhand op de kant en pak dan met rechts een stukje hoger de kant. Vervolgens plaats ik mijn voet op het zwarte stukje rots. Als het niet zwart van het rubber was zou je daar niet op gaan staan, te weinig grip. Maar het is toch de beste plek, of beter gezegd de minst slechte.

IMG_4897

Ik pas daar goed tussen en kan goed druk zetten en mijn linkerhand hoger op de rand plaatsen. Nu komt voor mij het lastigste en dat is van het linkertreetje afstappen. Dat gaat steeds makkelijker, maar waar laat je die linkervoet. Ik probeer vanalles om te zorgen dat ik een beetje kan afzetten richting dat goddelijke randje net onder de top. Uiteindelijk duw ik mijn teen tegen de rand van de kant, daar waar het net wat ruwer is. Veel is het niet, maar hierdoor kan ik druk op mijn rechtervoet zettten en zo omhoog komen. Ik sla naar het randje en ben verbaasd dat ik hem langs mijn vingertoppen voel glijden. Ik kan er dus bij! Weer een aantal pogingen verder kan ik het randje ook fixeren. Ik probeer omhoog te lopen, maar glij eerst met rechts naar beneden, kan mijn linkervoet al glijdend nog hoger zetten, maar ook deze glijdt weg, snel weer mijn rechtervoet plaatsen, maar nu houdt ik het randje niet meer. Goed rusten en nog een poging doen. Het gaat weer goed, kan het randje pakken en nu ga ik voor de top. Mijn voet glijdt half weg, maar ik kom net hoog genoeg om de top te pakken. Ik glij nog een keer weg, maar de rand is goed genoeg. Die laat ik niet meer los!

MVI_4929_5

Wow. Mijn tweede 7a+ en wat voor een. Dit is een geweldige boulder, die ik niet gedacht had te kunnen klimmen. Zeker niet bij deze temperaturen.

Ondertussen hebben Marc en Robert nog twee zesjes gevonden die we snel doen.

IMG_4946

Gorge du Houx
In de auto begint de hooikoorts op te komen en het snotteren is begonnen. Ondanks mijn loopneus smaakt de tractatiewijn goed. Ik slaap die nacht kort en slecht. Als ik de volgende dag wakker wordt zitten mijn ogen dichtgeplakt. Dat wordt waarschijnlijk helemaal niets vandaag.
Om de drukte op zondag te ontlopen gaan we naar Gorge du Houx. Eigenlijk het westelijke puntje van de Franchards. Het is heerlijk rustig op de oude weg waarover we lopen. We verwachten weinig mensen tegen te komen vandaag. We zoeken een eerste pleintje en checken de boulders.

IMG_4952

Veel zijn mossig en nog vochtig. Toch vinden we een paar mooie zesjes zodat het gebied in ieder geval op onze scorelijst staat. Als we bij een mooie wand komen waar meerdere zessen naast elkaar zitten stroomt het opeens vol met klimmmers. Zo staan we in dit rustige gebiedje opeens met meer dan 10 klimmers op een paar vierkante meter.
Ik kan de tweede boulder van dit rijtje niet afmaken. Ik zet zo veel druk op de randjes dat mijn huid er snel aangaat, ik zie dat het randje in mijn vel staat. Marc kan dankzij uitmuntend voetenwerk deze 6a+ klimmen. Ik vermoed dat het in de hal een 7b zou zijn.

Het dak van Gargantoit (een van de redenen om naar dit gebiedje te gaan) blijkt een stuk hoger dan de fototjes doen vermoeden. Het blijkt dat alle foto’s gemaakt zijn vanaf een hooggelegen stuk grond.

IMG_4960

Toch gaan we hem proberen. Gelukkig spot Robert en dat geeft Marc en daarna mij veel vertrouwen. Eerst klimmen we langs een kant waar het lastig is de goede grepen te vinden. Dit gaat uiteindelijk makkelijk en vervolgens kom je bij een aflopende rand en is het afgelopen met de goede grepen. De truc is om goed aan je hak te hangen, maar niet te hard te trekken, want dan kun je de sloper niet vasthouden. Met rechts moet je dan langs je linkerhand om daar wat te pakken. Met links moet je dan helemaal om de punt heen. Marc kan de rand een keer aantikken, ik kan kan er alleen naar slaan (zonder iets te raken). In het lijf zit geen energie meer. De fysieke boulder, de spanning en de slechte nacht hebben hun tol geeist.

Bas Cuvier
Weer een slechte nacht door de hooikoorts. Op maandag gaan we naar Bas Cuvier, maar het is een stuk drukker dan verwacht, maar natuurlijk lang zo druk niet als in het weekend.
Na een klein beetje opwarmen gaan Marc en ik Edlinger proberen. Tussen La Suzanne en … zit hooguit een meter afstand, toch heeft iemand er nog een boulder tussen kunnen openen. En nog een mooie lijn ook. De zon schijnt echter vol op de rots en ondanks dat ik hoog kom kan ik hem niet afmaken. Ook omdat ik niet het allerlaatste beetje vel van mijn vingers wil slijten. Het randje van gister heeft een gaatje achtergelaten en begint te bloeden doordat ik langzaam van een sloper afglijd.
Ik zou heel graag La Joker klimmen en daar wil ik nog wat vel voor overhouden. Na een paar goede pogingen kom ik niet verder dan de vorige keer. Ik kan omhoog komen, wat al lastig is omdat je enorm hoog je voet neer moet zetten en dan je rechterarm afgeblokt houden. Vervolgens faut il une ordonnance pour acheter du cialis en belgique moet mijn linkerarm er helemaal overheen naar rechts kruisen. Maar ik kom met links niet ver genoeg. Ik ga al veel te snel weer naar benenden.
Ik klim nog wel een nieuwe uit het rode circuit, nr 26, een vijfje. Als ik in dit tempo doorga (1 per jaar) heb ik het rode circuit over tien jaar af! Ook bij Robert en Marc is er de fut uit. Marc doet nog wel een paar 6a plaatjes en doet ons Jumbo Jet voor. Robert en ik klimmen hem daarna ook. Een 6b, maar dan wel new Skool waardering zeg maar.

Na een paar dagen heel hard projecten en een paar mooie ticks reizen we moe maar voldaan weer af richting A’dam.

Ik zal binnenkort mijn ticklist weer eens bijwerken en wellicht ook die van andere Prosac’ers. Want dat is er de laastste tijd niet van gekomen.

Fontainebleau Maart 2014

2 thoughts on “Fontainebleau Maart 2014

  • 13 April 2014 at 11:35
    Permalink

    Goed verhaal en mooie foto’s. Snel weer naar Bleau, Gorges du Houx verkennen…

  • 16 April 2014 at 14:59
    Permalink

    Jaaa, leuk om te lezen en id mooie foto’s. Voordat ik weer naar Bleau ga maar eerst eens weer naar de hal…

Comments are closed.