Voor BLOK mocht ik als verslaggever naar het NK Boulderen in De Klimmuur Amsterdam (aka Centraal).
De foto’s die het verslag op de BLOK-site niet haalde en naar mijn mening wel de moeite waard zijn staan op mijn picasa-site.

Posted under Bouldering, Nieuws, Uitslag

De zomer. Het is alweer een hele tijd geleden. En voordat de herfstvakantie begint moet er toch een verslagje komen. Het begon allemaal met een lange autorit richting Les Landes waar we een paar dagen bij mijn ouders hebben geacclimatiseerd voordat we richting Orlu in de Ariège vetrokken.

Orlu
Orlu ligt vlakbij het toeristische badplaats Ax-les-Thermes in een mooie vallei. Het kleine dorpje heeft een kleine camping die bewoond wordt door deels vaste gasten en voor een deel wandelaars. Af een toe kom je een klimmer tegen. Maar dan wel van het alpiene soort, de Dent d’Orlu is bekend voor zijn multipitch routes. Boulderaars kom je nauwelijks tegen terwijl er toch een mooi klein bouldergebiedje naast het dorp ligt. En dat is meteen het probleem van het gebied, er zijn te weinig boulderaars waardoor het mos weer de overhand krijgt. Door de begroeiing had ik soms moeite om de rotsen op de foto’s in de topo te herkennen (uitgegeven en verkrijgbaar bij de office du tourisme van Ax). Het gebied ligt aan een klein riviertje in een mooi donker bos. Het ligt niet heel hoog maar door de schaduw blijft het in de zomer toch redelijk koel. Kortom leuk voor een kort bezoek.

Lekker buiten boulderen, de mooie rots en mooie lijnen hielpen ook om de vormcrisis van de laatste maanden te overwinnen. Langzaamaan ging het beter en kon ik twee mooie boulders afmaken. Carnassier (6B+) een mooie overhangende boeg waarvan de zitstart het grootste probleem vormde en Tarte aux phalanges (6C) een tricky en spannende boulder. Ondertussen hadden de dames zich ook nog een middag kostelijk vermaakt in een Accrobranche een soort via ferrata/speeltuin/boomklim combi die aan het einde van de vallei te vinden is.

Na een paar dagen in de vallei was het wel weer genoeg en gingen we richting…

Targassonne
Topgebied. Voor ons de eerste keer maar zeker niet de laatste. Na het mooie gladde Ticino achtige graniet in Orlu was het agressieve graniet van Targa wel even wennen maar de hoeveelheid mooie boulders maken alles goed. En wat niet onbelangrijk is als je met de familie op vakantie bent er zijn volop andere activiteiten: zwembad, warme baden, wandelen, paardje rijden, leuke dorpjes bekijken, toeristische dorpjes etc.

De camping is een half jaar geleden overgenomen door een enthousiast en vriendelijk Frans echtpaar die rustig aan de camping willen verbeteren maar ze moeten nog wel een beetje moeten wennen aan de boulderaars en het geluid dat die in groepsverband s’avonds kunnen maken. Uiteindelijk zijn we er bijna 10 dagen geweest en die tijd is voorbij gevlogen. Mede ook door de boulder vrienden die we hebben gemaakt waar we zeker nog een keer mee zullen proberen af te spreken.

Hoogtepunten in Targassonne: Video maniac, Harmonium, de warme baden bij St-Thomas-les-Bains en de nieuwe vrienden. Hoe leuk het ook is op een gegeven moment waren we wel weer toe aan een andere omgeving. Op weg naar Spanje, naar Espot een dorpje aan de rand van het Parc Nacional d’Aigüestortes.

Espot
Geen boulder gebied hier. Je kunt er wel fantastische wandelingen doen. Als je een beetje lui bent (zoals wij en vele andere Spanjaarden) neem je een 4WD taxi die je in het hart van het nationaal park brengt. Vanaf daar kun je naar een van de ontelbare meren wandelen en mooie een of meerdaagse tochten maken. Wij hebben er een dag gewandeld. Julie deed het erg goed Camille is (nog?) geen wandelaar.

Na een paar dagen moest er wel weer geboulderd worden. Op naar de andere kant van het park naar…

Cavallers
Cavallers is de naam van een stuwmeer aan het eind van de Vall de Boi. Aan weerszijden van het laatste stukje weg liggen ontelbare granieten rotsen te wachten om beklommen te worden. Het dal is vooral bekend om zijn (multipitch) klimgebiedjes. Daar is een vuistdikke topo van te krijgen. Als bouldergebied is het alleen bekend bij de locals. Er is ook geen of weinig informatie te vinden. Door wat rond te vragen op internet had ik van een local wat informatie gekregen. Daarmee op stap ging ik het gebied verkennen.
De weg waaraan de boulders liggen is erg smal. Tegenliggers moet je niet tegen komen behalve als je vlakbij een van de vele inhammen en tevens parkeer plekken bent. Vordat je de weg op mag rijden moet je langs een een parkwachter die je vraagt wat je komt doen. Als de parkeer mogelijkheden vol zijn )in het weekend’ kan de weg tijdelijk afgezet worden en kom je er niet in. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat er geen topo van het gebied wordt gemaakt men is bang dat de weg overspoeld wordt met nog meer gebruikers. Erg jammer want het potentieel is gigantisch, de rots van de beste kwaliteit en de omgeving prachtig. Het zou een fantastische boulder bestemming kunnen zijn. Nu heb ik twee deelgebiedjes verkend en op onbekende rotsen wat geklommen. Ik kwam een dag wat locals tegen die me wegwijs maakten in het gebied.

Het weer verslechterde en het werd weer tijd om richting de ouders te gaan waar de dames nog een week zouden blijven. Na een paar dagen gingen we naar de laatste boulderbestemming van de vakantie het niet onbekende…

Fontainebleau
Vanuit Nederland waren Erwin met kinderen, Arnold, Robert en Reinder ook naar de camping in Gres gekomen. We hebben nog twee dagen heerlijk in zomers Bleau geklommen. Eerste dag Cuvier dat er warm en smerig bij lag. Tweede dag in Petit Bois waarna het tijd was om richting NL te gaan waar het vervolgens een maand lang regende.

Posted under Bouldering

Vorig jaar was het mij goed bevallen om op vrijdag naar de kwalificaties te gaan van de WorldCup. Toen kon ik alleen de mannen zien vlammen. Dit jaar wil ik ook de top-vrouwen aan het werk zien. Aangezien de toppers als eerste moeten starten, sta ik vroeger op dan op een normale werkdag en zit ik al iets na half acht nog ietwat slaperig in de trein. En dat op een vrije dag.

De eerste dames zijn al begonnen toen ik aankom en tot mijn verbazing ben ik niet de enige die op dit tijdstip al aanwezig is.

(vrnl) Akiyo Noguchi (de latere winnares), Alex Puccio en Alex Johnson

Anna Stöhr in de prachtige boulder 4

Alex Puccio in boulder 2

Juliane Wurm in boulder 2

Mina Markovic in boulder 4. Zo’n rug wil ik ook wel!

Alizée Dufraisse stroopt de mouwen op in boulder 2

Vera Zijlstra komt in de eerste twee boulders tot de eindgreep, maar ze kan de eindgreep beide keren niet fixeren en klimt de boulder niet. Daarna herstelt ze zich knap door de volgende drie boulder te toppen. Het was net genoeg voor een plek in de halve finales.

Rachel Nilwik vindt het zwaar, ze wordt 23e

Nikki van Bergen in boulder 1, ze wordt 26e

Mirthe van Liere on sight haar eerste boulder bij een World Cup.

Rianne van den Berg in boulder 2

Kilian Fischhuber bewaart zijn absolute topvorm voor de halve en hele finale

Daniel Woods doet voor de verandering ook aan wedstrijdklimmen, maar moet tijdens de finale achter Kilian genoegen nemen met het zilver

Loïc Gaidioz

Wouter Jongeneelen komt net een plaats tekort voor de halve finale, hij wordt 21e

Ook Casper ten Sijthof redt het niet (35e)

Gabriele Moroni redt het ook niet in de kwalificaties

Elko Schellingerhout

Elko Schellingerhout en Truong Ngo naast elkaar

Melle Vroom haalt in vier van de vijf boulders de bonus-greep in de eerste poging

Hans Busker wordt hier nog teruggefloten door de jury (voet over de zwarte lijn tegen de wand)

De jury durft hem niet nogmaals terug te roepen en geeft hem op het enthousiasme van het publiek de top. Maar de Fransen (altijd weer die Fransen) tekenen protest aan. Omdat hij de eindgreep niet gefixeert had met twee handen. Het protest wordt toegekend. Hans krijgt aan het eind nog twee minuten de tijd om de boulder nogmaals te doen, maar haalt hem niet meer.

Alles wordt aan elkaar gepraat door Joost en Bliek

Het was een heel goed bestede vrijdag, helaas is er volgend jaar geen WorldCup in Nederland. Ik moet dan maar wachten tot 2013: het EK in eigen land

Extra foto’s zijn hier te zien.

Posted under Bouldering, Nieuws

Voor mij is een weekendje Bleau al een mooi vooruitzicht, al wil het plannen ervan nog niet echt vlotten. Sommige mensen doen het gewoon gelijk goed. Neem de Zweed Daniel Olausson (waar je hier meer over kunt lezen): gewoon 85 dagen lang het bos rondstruinen. En dan ook nog eens een geweldige ticklist afwerken en op film zetten. Zou de prosac movie waarvoor  Marc nu al wat jaartjes op prestaties van ons wacht ooit zo worden? Ik teken ervoor.

PS vergeet niet dat dit weekend met de World Cup in Eindhoven ook dichter bij huis geknald gaat worden. De wanden zijn iig alweer een lust voor het oog.

Posted under Bouldering

Ik begon het jaar met een blessure. Gelukkig was ik daar snel vanaf en was ik ‘psyched’ om revanche te nemen op 2010 qua prestaties. De realiteit bleek echter anders te zijn. Dit jaar ben ik nog maar één keer in Bleau geweest en toen was de kracht redelijk ver te zoeken… weg ‘psyche’

Trainen, dat zou ik gaan doen als ik weer thuis was, dat dacht ik tijdens dat ene weekend in Bleau. Maar wederom bleek de realiteit anders dan gedacht. Trainen werd hard werken en daar ging de kracht verder weg uit mijn lichaam.

Maar ik denk dat ik het dieptepunt van mijn dip gehad heb. De filmpjes van oude en nieuwe, extra wishlistboulders zijn niet van mij laptop te slaan. Ik word helemaal blij van de nieuwe ‘beta’ van bijvoorbeeld:

Le Bivouac

Le 13ème Travail d’Hercule

Beatle Juice

En wat dachten jullie van deze ‘unknown gem’ die zeker op onze secret wish list mag: Rababoum. Die moeten we gewoon gaan proberen doen.

En om nog even terug te komen op het trainen: het is allemaal niet zo moeilijk…

Posted under Bouldering