Meer muziek

Ok. Als ik toch bezig ben met muziek dan moet ik het natuurlijk ook over hiphop hebben. In de jaren 80 ben ik er wel snel achter gekomen dat mijn liefde voor hiphop moeilijk is over te dragen. Maar dit zijn toch echt wel toppers. Drie filmpjes van drie verschillende rappers.
De eerste, Killer Mike maakte met R.A.P Music een modern album met ouderwetse old skool hiphop feel. Niet super bijzonder maar wel erg lekker. De tweede Kendrick Lamar (vanavond in DWDD) heeft een modernere sound. Stijl is moeilijk te beschrijven, zit meer in

de alternatievere, rustigere hoek. Zijn album eindigde hoog in de eindlijstjes verleden jaar. Drank hieronder is wat mij betreft een van de betere tracks.
De laatste en wat mij betreft de beste, A$ap Rocky, heeft net zijn eerste album uit en wat een vette shit. Alsof hiphop opnieuw is uitgevonden. Nummers met een kop en staart, rauw, diepe bassen, sferische soundscape en hele goeie raps. Het nummer hieronder (live met de Roots) is een van de beste maar er staan op de plaat ook veel rustigere, sferische nummers die erg spacye zijn. Check het uit, allemaal te vinden op spotify. En anders draai ik het wel in de auto als ik weer eens mee ga naar Bleau. En dan eindig ik toch weer on-topic.

Comeback

Motivatie is het grootste probleem om weer in vorm te komen. Laatste paar keer in de hal kon ik er in ieder geval weer van genieten, dus dat is hoopvol. Ik heb zelfs thuis weer eens het vingerboard afgestoft en de buikspieren wiel gevonden. Het is nog een lange weg maar langzaam kom ik er wel.
Wat erg helpt zijn boulder filmpjes of tripverslagen zoals die van Bart op sloper. Het internet afstruinend kom je ook andere dingen tegen. D´Angelo schijnt dan echt deze maand zijn langverwachte nieuwe plaat (13 jaar) in te leveren. Comeback? Ben benieuwd.
Prince is natuurlijk niet echt weggeweest. Zijn concerten bleven ongeëvenaard maar de platen van zeg maar de laatste eeeh 20 jaar waren niet echt toppers. Tenenkrommend zelfs. Maar nu is er toch echt iets bijzonders aan de hand. Twee nieuwe nummers die echt best wel lekker zijn. Wordt 2013 dan ook zijn comeback jaar?

UPDATE met werkende link van Breakfast can wait

Herstel

Het is inmiddels 3 maanden geleden dat ik plat op mijn rug viel.

De afgelopen maand heb ik weer geboulderd, al is het voornamelijk op en af klimmen van wat makkelijkere boulders. Iedere keer een klein graadje erbij. Het afspringen gaat ook van steeds hoger. De eerste keren vanaf 10cm hoogte, en dat was al spannend. Langzaam opgebouwd met een tiental centimeters per sessie.

Maar langzaam, langzaam gaat het beter, vooral dankzij de fysio onder de boulderhal. Gelukkig kom ik weer meer op de 5e verdieping dan op de 3e (respectievelijk

de boulderhal en de fysio/fitness). Het is erg prettig om bij een fysio te zijn die ook echt weten wat boulderen is en daarmee de impact (ook letterlijk) van het boulderen kan inschatten. Vorige week bereikte ik de mijlpaal van het heel beheerst, rechtstandig en zeer gecontroleerd laten vallen van de bovenste greep. Een hele mijlpaal die ik moest bekopen met weer aardig wat pijn in mijn nek en hoofd.

Gister heb ik zowaar wat zessen kunnen boulderen. Dat geeft toch weer het gevoel van bijna echt boulderen. En dat levert weer wat motivatie op. Want ik vind het maar langzaam gaan. Dat het veel erger kan en dat je dan nog meer naar de positieve kanten ervan inziet bewijzen de volgende personen. Respect voor die gasten!

http://martinkeller.blogspot.nl/2012/11/365days-to-go-real-epic-has-just-begun.html

Een bekende gast die geen knoop aan het einde van zijn touw maakte: http://www.davemacleod.blogspot.nl/2012/10/end-of-line-for-short-while.html

En als laatste een blessure die

een prachtig filmpje heeft opgeleverd:

Filmpjes van klimmers (lang niet altijd klimmend)

Tegenwoordig zijn er voor klimmers die niet van abseilen en afklimmen houden alternatieven. Als klimmer hoor je er niet meer bij als je na de klim niet gewoon omlaag springt. En dan heb ik het niet over lage boulders maar over routes.

Mocht je nog vooroordelen hebben over veganistische vrouwen bekijk dan onderstaand volgende filmpje. De smile aan het einde spreekt voor zich.

 

Ook Dean Potter is een klimmer die zich laat vallen met een wingsuit (recordhouder langste wingsuitvlucht). In onderstaande film gaan ze op zoek naar een goede plek om vanaf te springen. Maar ondertussen doet hij ook aan slacklinen in Yosemity (zie onder) en een bizarre freesolo op El Capitan.

De gehele film staat hieronder en is de moeite waard.
http://channel.nationalgeographic.com/videos/the-man-who-can-fly/
 

Het filmisch hoogtepunt uit de film is echter de moonwalk.

 

Ten slotte een grappig filmpje van een indrukwekkende beklimming.

Terug-vooruitblik?

Ik kan dit kort buy levitra florida now houden. Terugkijkend was een boulderjaar met voor mij weinig hoogtepunten. Blessures en andere afleidingen zorgden niet voor optimale condities. En als ik naar mijn

wishlist kijk… niets gehaald! Mijn voornemen is dus om meer te klimmen, en 1 van -mijn eigen- wishlist boulders te halen. niet meer terugkijken, maar snel focussen op cialis prix pharmacie quebec een nieuw jaar dus! Bonne année!

De vorige terugblik vind je hier